چربی گیر یکی از تجهیزات پرکاربرد در تصفیه فاضلاب است که نقش بسیار مهمی در جداسازی روغن، چربی و ذرات معلق از پساب ایفا می کند. استفاده از چربی گیر به ویژه در رستوران ها، آشپزخانه های صنعتی، هتل ها و صنایع غذایی، مانع از گرفتگی لوله ها و آسیب به شبکه فاضلاب شهری می شود. اگر به دنبال راهکاری مؤثر، اقتصادی و سازگار با محیط زیست برای حذف روغن و چربی از فاضلاب هستید، خرید چربی گیر بهترین انتخاب خواهد بود.
چربی گیر چیست؟
چربی گیر (Grease Trap) دستگاهی است که برای جداسازی روغن، چربی و مواد معلق سبک از فاضلاب طراحی شده است. این سیستم معمولاً شامل یک مخزن با ورودی و خروجی مشخص است که به کمک اختلاف چگالی بین آب و چربی، باعث جداسازی آن ها می شود. چربی گیرها در ظرفیت ها و جنس های مختلف تولید می شوند و بسته به نیاز، می توانند در محیط های خانگی، صنعتی یا تجاری مورد استفاده قرار گیرند.
انواع چربی گیر
چربی گیرها بر اساس جنس بدنه، روش ساخت و محل نصب به چند دسته تقسیم می شوند. انتخاب نوع مناسب، بستگی به ظرفیت مورد نیاز، شرایط محیطی و بودجه شما دارد.
چربی گیر پلی اتیلن
چربی گیر پلی اتیلن یکی از رایج ترین و پرکاربردترین انواع چربی گیر است. این دستگاه از پلی اتیلن باکیفیت ساخته می شود و مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی و مواد شیمیایی دارد. وزن سبک، جابه جایی آسان و قابلیت نصب سریع از مهم ترین ویژگی های این نوع محسوب می شود. چربی گیر پلی اتیلن می تواند هم به صورت دفنی در زیر زمین و هم در فضای باز نصب شود و به دلیل طول عمر بالا و نگهداری آسان، انتخابی مناسب برای رستوران ها، آشپزخانه های صنعتی و ساختمان های تجاری به شمار می رود.
چربی گیر بتنی
چربی گیر بتنی از بتن مسلح ساخته می شود و به دلیل استحکام بسیار بالا، گزینه ای مطمئن برای پروژه های بزرگ و صنعتی است. این نوع چربی گیر توانایی تحمل فشار خاک و شرایط سخت محیطی را دارد و با وجود هزینه اولیه بالاتر، طول عمر بسیار زیادی ارائه می دهد. نصب آن نیازمند فضای کافی و تجهیزات مناسب است. به همین دلیل بیشتر در هتل ها، بیمارستان ها و مراکز درمانی مورد استفاده قرار می گیرد که حجم فاضلاب و میزان چربی بالاست.
چربی گیر فلزی
چربی گیر فلزی معمولاً از ورق گالوانیزه یا استنلس استیل ساخته می شود. این مدل از استحکام خوبی برخوردار است اما در تماس طولانی مدت با فاضلاب امکان خوردگی و کاهش عمر مفید وجود دارد. وزن بیشتر نسبت به مدل پلی اتیلنی و نیاز به مراقبت دوره ای از دیگر ویژگی های آن است. این نوع بیشتر در محیط های خاص یا کاربردهای موقتی به کار می رود و برای ظرفیت های پایین تر گزینه ای قابل استفاده خواهد بود.
چربی گیر زیر سینکی
چربی گیر زیر سینکی طراحی فشرده و کوچکی دارد و معمولاً به صورت مستقیم در زیر سینک آشپزخانه نصب می شود. این نوع به دلیل ابعاد کوچک، فضای کمی اشغال می کند و برای کافه ها، رستوران های کوچک یا حتی برخی منازل مناسب است. ظرفیت پایین تر از سایر مدل ها، مهم ترین محدودیت آن به شمار می رود، با این حال برای محیط هایی که مصرف محدودتری دارند، انتخابی کاربردی است.
چربی گیر دفنی
چربی گیر دفنی معمولاً از جنس پلی اتیلن یا بتن ساخته می شود و همان طور که از نامش پیداست، در زیر زمین نصب می گردد. این روش نصب باعث صرفه جویی در فضای اشغال شده می شود و برای مجموعه های بزرگ تجاری یا رستوران هایی که فضای کمی در آشپزخانه دارند بسیار مناسب است. طراحی مقاوم و عمر طولانی از ویژگی های مهم این مدل است که آن را برای مصارف صنعتی نیز به گزینه ای محبوب تبدیل کرده است.
اجزای تشکیل دهنده چربی گیر
- مخزن اصلی: مخزن قلب چربی گیر است که فاضلاب وارد آن می شود. برای این بخش از چربی گیر معمولاً از مخزن پلی اتیلن، بتنی یا فلزی استفاده می شود و محلی برای ته نشینی ذرات سنگین و جدا شدن روغن و چربی از آب به شمار می رود. ظرفیت و ابعاد مخزن با توجه به میزان فاضلاب و نوع کاربرد انتخاب می شود.
- لوله ورودی: فاضلاب حاوی روغن و چربی از طریق لوله ورودی وارد مخزن می شود. طراحی ورودی به گونه ای است که سرعت جریان کاهش یابد تا فرصت کافی برای جداسازی چربی و مواد معلق فراهم شود.
- صفحات جداکننده: در داخل مخزن، صفحاتی به نام بافل تعبیه می شوند که وظیفه آن ها کاهش سرعت جریان آب و هدایت مناسب پساب است. این صفحات باعث می شوند چربی به سمت بالا و ذرات سنگین به کف مخزن هدایت شوند و راندمان جداسازی افزایش یابد.
- محفظه جمع آوری چربی: در بخش بالایی مخزن، محفظه ای برای جمع آوری روغن و چربی جداشده وجود دارد. این قسمت به گونه ای طراحی می شود که دسترسی آسان برای تخلیه و نظافت دوره ای داشته باشد.
- محفظه ته نشینی: ذرات جامد و مواد سنگین تر از آب، پس از ورود به مخزن در قسمت تحتانی آن ته نشین می شوند. این ناحیه باید به صورت دوره ای تخلیه گردد تا عملکرد دستگاه دچار مشکل نشود.
- لوله خروجی: پس از فرآیند جداسازی، آب تصفیه شده از طریق لوله خروجی به شبکه فاضلاب هدایت می شود. لوله خروجی معمولاً در ارتفاع پایین تری نسبت به سطح جمع آوری چربی قرار دارد تا از انتقال روغن و چربی به خروجی جلوگیری شود.
- دریچه بازدید و تخلیه: روی مخزن، دریچه هایی برای بازدید، تخلیه چربی و لایروبی ذرات ته نشین شده تعبیه می شود. این بخش برای عملیات نگهداری و سرویس دوره ای اهمیت بالایی دارد و باعث افزایش طول عمر دستگاه می شود.
نحوه عملکرد چربی گیر
عملکرد چربی گیر بر پایه اختلاف چگالی بین آب، روغن و ذرات جامد است. زمانی که فاضلاب حاوی چربی و روغن وارد مخزن دستگاه می شود، چند مرحله به صورت متوالی اتفاق می افتد:
ابتدا فاضلاب از طریق لوله ورودی وارد مخزن چربی گیر می شود. طراحی ورودی به گونه ای است که سرعت جریان کاهش پیدا کند تا فرصت کافی برای جداسازی ذرات و روغن فراهم شود. سپس درون مخزن، به کمک بافل ها (صفحات جداکننده) جریان آب آرام شده و ذرات سنگین تر مانند مواد غذایی و رسوبات به کف مخزن سقوط می کنند و در بخش محفظه ته نشینی جمع می شوند.
در مرحله بعد، به دلیل اینکه چربی و روغن چگالی کمتری نسبت به آب دارند، به سطح مخزن آمده و در بخش بالایی دستگاه تجمع پیدا می کنند. این چربی ها در قسمت محفظه جمع آوری روغن باقی می مانند تا در زمان مناسب تخلیه شوند.
در نهایت، آب تصفیه شده که میزان چربی و ذرات آن به طور قابل توجهی کاهش یافته است، از طریق لوله خروجی به شبکه فاضلاب هدایت می شود. این فرآیند ساده اما بسیار مؤثر، مانع از ورود روغن و چربی به لوله ها و تصفیه خانه ها می شود و از گرفتگی و هزینه های اضافی جلوگیری می کند.
کاربردهای چربی گیر
- مراکز تهیه و عرضه غذا: در این اماکن حجم زیادی روغن و چربی از پخت وپز، سرخ کردنی ها و شست وشوی ظروف وارد فاضلاب می شود. چربی گیر جلوگیری می کند از گرفتگی لوله ها، بوی نامطبوع و عود مشکلات تصفیه فاضلاب.
- آشپزخانه های صنعتی و خدماتی: آشپزخانه هایی که به صورت روزانه مقدار زیادی غذا تهیه می کنند نیاز به پیش تصفیه محکم دارند تا بار چربی ورودی به شبکه کاهش یابد و عملیات نگهداری ساده تر شود.
- هتل ها و مراکز اقامتی: هتل ها به خصوص آن هایی که دارای رستوران، تالار، سرویس اتاق و کنفرانس هستند، فاضلاب پرچربی تولید می کنند؛ نصب چربی گیر برای محافظت از شبکه داخلی و رعایت معیارهای بهداشتی ضروری است.
- صنایع غذایی: در خطوط تولیدی که با روغن، چربی حیوانی یا گیاهی سر و کار دارند، چربی گیر به عنوان واحد پیش تصفیه برای کاهش بار آلی و روغنی ورودی به تصفیه خانه به کار می رود.
- کشتارگاه ها، فرآوری گوشت و شیلات: پساب حاصل از فرایند شست وشو و فرآوری می تواند حاوی چربی ها و روغن های حیوانی باشد؛ استفاده از چربی گیر باعث کاهش آلودگی و تسهیل تصفیه می شود.
- بیمارستان ها، آسایشگاه ها و مراکز درمانی: در آشپزخانه ها و بخش های خدماتی بیمارستان حجم قابل توجهی چربی تولید می شود؛ چربی گیر کمک می کند بار سیستم فاضلاب پزشکی کاهش یابد و از گرفتگی جلوگیری شود.
- مجتمع های تجاری و مراکز خرید: بخش های غذایی، فودکورت ها و واحدهای تهیه غذا در فروشگاه ها منبع ورود چربی به شبکه اند؛ استفاده از چربی گیر برای جلوگیری از اختلال در تاسیسات زیرساختی لازم است.
- مدارس، دانشگاه ها، خوابگاه ها و موسسات آموزشی: سالن های غذاخوری و آشپزخانه های این مراکز به صورت روزانه فاضلاب پرچربی تولید می کنند؛ نصب چربی گیر به مدیریت بهتر پسماند و کاهش هزینه های نگهداری کمک می کند.
- سرویس های حمل ونقل و مراکز خدمات غذایی متحرک: واحدهای سیار تهیه غذا که گاهی به شبکه فاضلاب متصل می شوند یا فاضلاب را در مخازن نگهداری می کنند، نیاز به چربی گیرهای کوچک یا قابل حمل دارند تا از آلودگی جلوگیری شود.
- پایانه ها و اماکن عمومی: فضاهای پرترافیک با چندین رستوران و واحد عرضه غذا، منبع عظیمی از فاضلاب روغنی اند؛ چربی گیرها برای مدیریت بار و جلوگیری از اختلال ضروری اند.
- کشتی ها، شناورها و بنادر: در آشپزخانه های کشتی ها و بنادر نیز روغن و چربی وارد فاضلاب می شود؛ استفاده از چربی گیر یا سیستم های جداکننده روغن برای تطابق با مقررات دریایی و جلوگیری از آلودگی آب دریا لازم است.
- صنایع دامپروری و کشاورزی: در مزارع یا واحدهایی که فرآوری دام یا محصولات خوراکی با چربی دارند، چربی گیر می تواند به مدیریت پساب و جلوگیری از ورود روغن به محیط زیست کمک کند.
- کارگاه ها و کارخانجات: هر کارخانه ای که در فرآیند تولید خود روغن یا چربی محلول یا معلق تولید می کند، می تواند از چربی گیر به عنوان پیش درمان استفاده کند. در برخی صنایع، فاضلاب تولیدی علاوه بر چربی و روغن، حاوی مواد شیمیایی مانند اسیدهای ضعیف یا قوی است. در این شرایط، چربی گیر ممکن است قبل از مخازن اسید نصب شود تا بخش عمده چربی و ذرات معلق جدا شده و فشار و خورندگی مواد شیمیایی روی مخزن اسید کاهش یابد. استفاده همزمان از چربی گیر باکیفیت و بهترین مخزن اسید باعث بهبود ایمنی سیستم، کاهش خوردگی و افزایش طول عمر تجهیزات میشود.
- ساختمان های مسکونی بزرگ و مجتمع های آپارتمانی: در مجتمع های بزرگ با واحدهای دارای آشپزخانه های پرمصرف، نصب چربی گیر مرکزی یا محلی می تواند از بوی بد، گرفتگی و هزینه های تعمیرات جلوگیری کند.
- تاسیسات فاضلاب شهری: در شبکه های فاضلاب شهری، نصب چربی گیر در ورودی برخی مناطق یا پیش تصفیه مراکز خاص باعث کاهش بار روغنی ورودی به تصفیه خانه ها و بهبود عملکرد کلی سیستم می شود.
- پروژه های عمرانی و ساختمانی: در پروژه های صنعتی یا تجاری که نیاز به مدیریت محلی پساب دارند (مانند مجتمع های پردازش غذا در پایانه ها)، چربی گیر به عنوان بخشی از طراحی تاسیسات فاضلاب مورد استفاده قرار می گیرد.
مزایای استفاده از چربی گیر
- جلوگیری از گرفتگی لوله ها و شبکه فاضلاب
- کاهش هزینه های تعمیرات و نگهداری سیستم لوله کشی
- افزایش عمر مفید تاسیسات و تجهیزات فاضلاب
- جلوگیری از انتشار بوی نامطبوع ناشی از تجمع چربی
- کمک به بهبود عملکرد تصفیه خانه های فاضلاب
- کاهش بار آلودگی ورودی به شبکه فاضلاب شهری
- افزایش کارایی سپتیک تانک
- حفاظت از محیط زیست و جلوگیری از آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی
- امکان رعایت استانداردهای بهداشتی و زیست محیطی در صنایع غذایی و رستوران ها
- سهولت در نگهداری و تخلیه چربی جمع شده
- قابلیت استفاده در محیط های متنوع از خانگی تا صنعتی
معایب و محدودیت های چربی گیر
- نیاز به تخلیه و نظافت دوره ای برای حفظ عملکرد صحیح
- محدودیت در ظرفیت جداسازی؛ اگر حجم فاضلاب یا چربی زیاد باشد، ممکن است نیاز به چربی گیر بزرگ تر یا چند دستگاه باشد
- کارایی کمتر در فاضلاب با ترکیبات شیمیایی قوی که باعث تغییر چگالی چربی می شوند
- هزینه نسبی برای نصب و خرید اولیه، به ویژه برای مدل های بتنی یا فلزی بزرگ
- امکان تجمع رسوبات و لجن در کف مخزن که در صورت عدم نگهداری، کارایی دستگاه را کاهش می دهد
- نیاز به فضای مناسب برای نصب به ویژه در مدل های دفنی و صنعتی
- در برخی مدل های فلزی، خوردگی و کاهش طول عمر در تماس طولانی با فاضلاب وجود دارد
- عدم توانایی جداسازی کامل چربی های محلول در آب یا مواد سبک تر از روغن
نحوه نصب چربی گیر
نصب چربی گیر به دقت و رعایت چند مرحله اساسی نیاز دارد تا دستگاه بتواند عملکرد مطلوب و طول عمر بالا داشته باشد. اولین قدم، انتخاب محل مناسب نصب است. این محل باید به شبکه فاضلاب ورودی نزدیک باشد و امکان دسترسی آسان برای تخلیه و نظافت دوره ای وجود داشته باشد. در صورت نصب دفنی، سطح زمین باید صاف و بدون شیب شدید باشد و فضای کافی برای نگهداری و بازدید دستگاه فراهم گردد.
پس از تعیین محل، مرحله آماده سازی زیرسازی آغاز می شود. برای چربی گیرهای بتنی یا دفنی، معمولاً کف و دیواره های محل نصب باید مقاوم و هموار باشند تا فشار خاک و وزن دستگاه تحمل شود. در مدل های پلی اتیلن یا فلزی، ایجاد پایه محکم و تراز بودن دستگاه اهمیت دارد تا جریان فاضلاب بدون اختلال وارد مخزن شود.
در مرحله بعد، اتصال لوله های ورودی و خروجی انجام می شود. لوله ورودی باید به گونه ای نصب شود که سرعت فاضلاب کاهش یابد و فرصت کافی برای جداسازی چربی فراهم شود. لوله خروجی نیز باید در ارتفاع مناسب قرار گیرد تا فقط آب تصفیه شده از دستگاه خارج شود و چربی و ذرات ته نشین به شبکه فاضلاب منتقل نشوند.
سپس نصب بافل ها و صفحات جداکننده داخلی صورت می گیرد. این صفحات وظیفه هدایت جریان آب، کاهش سرعت و افزایش راندمان جداسازی چربی و ذرات جامد را بر عهده دارند. در برخی مدل ها، دریچه های بازدید و محفظه جمع آوری چربی نیز نصب می شوند تا عملیات نگهداری و تخلیه ساده تر انجام شود.
در نهایت، تست اولیه عملکرد انجام می شود. در این مرحله، دستگاه با مقداری آب آزمایشی پر شده و جریان فاضلاب شبیه سازی می شود تا اطمینان حاصل شود که آب به درستی از دستگاه عبور کرده، چربی در محفظه بالایی جمع شده و ذرات ته نشین در کف مخزن ته نشین می شوند.
استانداردها و الزامات قانونی چربی گیر
چربی گیر به عنوان یکی از تجهیزات پیش تصفیه فاضلاب، علاوه بر جنبه های فنی، باید با استانداردهای ملی و بین المللی و قوانین زیست محیطی مطابقت داشته باشد. رعایت این استانداردها تضمین می کند که دستگاه عملکرد بهینه داشته و از ورود چربی و روغن به شبکه فاضلاب جلوگیری می کند.
- استانداردهای ملی و صنعتی: در بسیاری از کشورها، تولید و نصب چربی گیر باید مطابق با استانداردهای ملی سازمان ملی استاندارد و مقررات فنی صنایع غذایی و بهداشتی باشد. این استانداردها شامل مواد سازنده، مقاومت مکانیکی، ابعاد مخزن و طراحی صفحات جداکننده می شوند تا کارایی جداسازی چربی تضمین شود.
- استانداردهای بین المللی: چربی گیرها معمولاً بر اساس استانداردهای بین المللی مانند EN 1825 (اروپا) و NSF/ANSI 142 (آمریکا) طراحی می شوند. این استانداردها مواردی مانند راندمان جداسازی چربی، تست های عملکرد، مقاومت در برابر خوردگی و ایمنی مواد غذایی را پوشش می دهند.
- الزامات زیست محیطی: چربی گیر باید از ورود چربی و روغن به سیستم فاضلاب شهری جلوگیری کند. بسیاری از شهرداری ها و سازمان های محیط زیست، حداکثر میزان چربی خروجی از تجهیزات را تعیین کرده اند و نصب چربی گیر اجباری است تا این استاندارد رعایت شود.
- الزامات بهداشتی و صنفی: در رستوران ها، هتل ها، بیمارستان ها و صنایع غذایی، استفاده از چربی گیر طبق دستورالعمل های بهداشتی وزارت بهداشت الزامی است. این الزامات شامل نظافت دوره ای، تخلیه مناسب چربی و جلوگیری از انتشار بوی نامطبوع می شود.
- مستندسازی و گواهی ها: تولیدکنندگان معتبر چربی گیر، دستگاه های خود را همراه با گواهی استاندارد و شناسنامه فنی ارائه می دهند. این مدارک برای اخذ مجوزهای نصب و بهره برداری در اماکن تجاری و صنعتی ضروری هستند.
قیمت چربی گیر
- جنس بدنه: جنس بدنه چربی گیر یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده قیمت است. چربی گیرهای پلی اتیلن به دلیل سبک بودن، مقاومت بالا در برابر خوردگی و نگهداری آسان، نسبتاً ارزان تر هستند. در مقابل، مدل های بتنی با مقاومت بسیار بالا و طول عمر طولانی، قیمت بیشتری دارند. چربی گیرهای فلزی نیز با توجه به نوع ورق و پوشش ضدخوردگی، می توانند قیمت بالاتری داشته باشند.
- ظرفیت مخزن: ظرفیت چربی گیر (معمولاً بر حسب لیتر یا متر مکعب) تأثیر مستقیمی بر قیمت دارد. هرچه حجم فاضلاب ورودی بیشتر باشد، نیاز به مخزن بزرگ تر و طراحی مستحکم تر است و هزینه تولید و نصب افزایش می یابد.
- ابعاد و طراحی: ابعاد و طراحی چربی گیر بر اساس محل نصب و نوع استفاده تعیین می شود. مدل های دفنی یا صنعتی که نیاز به مقاومت بالا در برابر فشار خاک دارند، هزینه ساخت و نصب بیشتری خواهند داشت.
- نوع کاربرد: چربی گیرهای صنعتی یا تجاری که در رستوران ها، هتل ها یا صنایع غذایی استفاده می شوند، معمولاً دارای استانداردهای خاص و تجهیزات جانبی هستند که قیمت آن ها را نسبت به مدل های خانگی یا کوچک افزایش می دهد.
- تجهیزات و امکانات جانبی: برخی چربی گیرها دارای دریچه های بازدید، بافل های داخلی خاص، سیستم جمع آوری چربی پیشرفته و لوله های مقاوم به خوردگی هستند. این تجهیزات موجب بهبود عملکرد می شوند ولی هزینه نهایی محصول را افزایش می دهند.
- برند و کیفیت ساخت: چربی گیرهای برندهای معتبر که از مواد باکیفیت و استانداردهای تولید صنعتی بهره می برند، معمولاً قیمت بالاتری دارند اما طول عمر و کارایی بهتری ارائه می کنند.
- محل نصب و شرایط محیطی: اگر چربی گیر در محیط های خاص یا شرایط سخت نصب شود (مثل دفن در زمین، فضاهای صنعتی یا مناطق با دما و رطوبت بالا)، هزینه نصب و اجرای آن بیشتر خواهد بود.
نکات مهم در استفاده و نگهداری از چربی گیر
- تخلیه دوره ای چربی: یکی از مهم ترین نکات، تخلیه مرتب چربی جمع شده در محفظه بالایی دستگاه است. تجمع بیش از حد چربی باعث کاهش راندمان جداسازی و ایجاد بوی نامطبوع می شود. بسته به میزان مصرف، معمولاً هر 2 تا 4 هفته یک بار تخلیه توصیه می شود.
- پاک سازی محفظه ته نشینی: ذرات سنگین و رسوبات ته نشین شده در کف مخزن باید به صورت دوره ای تخلیه و شست وشو شوند. این کار از گرفتگی و کاهش کارایی چربی گیر جلوگیری می کند و طول عمر دستگاه را افزایش می دهد.
- استفاده صحیح از دستگاه: برای جلوگیری از آسیب و کاهش کارایی، از ریختن مواد شیمیایی قوی، حلال ها یا فاضلاب داغ بیش از حد در چربی گیر خودداری کنید. این مواد می توانند باعث تخریب جنس مخزن یا کاهش راندمان جداسازی شوند.
- جلوگیری از بارگذاری بیش از ظرفیت: میزان فاضلاب و چربی ورودی باید مطابق ظرفیت چربی گیر باشد. اضافه بار باعث کاهش کارایی، سرریز چربی و گرفتگی لوله ها می شود.
- نظارت بر عملکرد: به صورت دوره ای جریان ورودی و خروجی چربی گیر را کنترل کنید. در صورت مشاهده کاهش راندمان، تجمع چربی یا انسداد لوله ها، اقدامات نگهداری و شست وشوی دستگاه انجام شود.
- دسترسی آسان برای بازدید: محل نصب چربی گیر باید به گونه ای باشد که امکان بازدید، تخلیه و سرویس دوره ای آسان باشد. نصب در مکان های سخت یا غیرقابل دسترس می تواند عملیات نگهداری را دشوار کند.
- رعایت بهداشت: همیشه از تجهیزات محافظتی مانند دستکش و ابزار مناسب برای تخلیه و شست وشوی چربی گیر استفاده کنید. رعایت نکات بهداشتی از انتشار بو و آلودگی جلوگیری می کند.
- ثبت سوابق نگهداری: ثبت تاریخ های تخلیه، شست وشو و تعمیرات دستگاه به شما کمک می کند عملکرد چربی گیر را بهینه نگه دارید و برنامه ریزی منظمی برای نگهداری داشته باشید.
