اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک (Peracetic Acid) که با نام تجاری وین اکساید (Vine Oxide) نیز شناخته می شود، یک ترکیب شیمیایی قدرتمند با خاصیت ضدعفونی و اکسیدکنندگی بالا است. این ماده به دلیل تجزیه به اکسیژن و اسید استیک، بدون ایجاد باقی مانده سمی، جایگزین ایمن و مؤثری برای مواد ضدعفونی کننده سنتی مانند کلر و فرمالین محسوب می شود. به دلیل کارایی بالا و ایمنی بیشتر، استفاده از اسید پراکسی استیک در صنایع غذایی، بهداشتی، دامپروری، کشاورزی و تصفیه آب رو به افزایش است.

اسید پراکسی استیک چیست؟

اسید پراکسی استیک (PAA) یک مایع اکسیدکننده و ضدعفونی کننده قوی با فرمول CH₃CO₃H است که در آب محلول بوده و پس از مصرف به اسید استیک و اکسیژن تجزیه می شود. این ماده به دلیل قدرت بالای ضدعفونی و سازگاری با محیط زیست در صنایع غذایی، دارویی، کشاورزی و تصفیه آب کاربرد گسترده دارد، اما ناپایدار و خورنده است و نیاز به نگهداری ایمن دارد.

ویژگی های فیزیکی و شیمیایی اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک یک ترکیب شیمیایی اکسیدکننده قوی است که به دلیل ساختار خاص خود، دارای ویژگی های فیزیکی و شیمیایی منحصربه فردی است. شناخت این ویژگی ها برای انتخاب شرایط مناسب ذخیره سازی، حمل ونقل و کاربرد ایمن و مؤثر آن در صنایع مختلف اهمیت ویژه ای دارد.

ویژگی های فیزیکی اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک مایعی بی رنگ یا کمی زردرنگ است که بوی تند و تیز شبیه سرکه دارد. این بو به دلیل وجود گروه استیل در ساختار آن است. این ماده در حالت مایع، چگالی بین 1.04 تا 1.2 گرم بر سانتی متر مکعب دارد که بسته به درصد خلوص آن متفاوت است.

این ترکیب در آب و بیشتر حلال های قطبی مانند الکل به خوبی حل می شود و همین خاصیت باعث شده است در بسیاری از فرآیندهای صنعتی و ضدعفونی قابل استفاده باشد. نقطه جوش آن در غلظت های پایین حدود 105 درجه سانتی گراد است اما با افزایش غلظت، نقطه جوش کاهش می یابد.

اسید پراکسی استیک نسبتاً ناپایدار است و در حضور گرما و نور تجزیه می شود، به همین دلیل باید در مکان خنک، تاریک و دور از منابع حرارتی نگهداری شود. این ماده در غلظت های بالای 40 درصد می تواند خطرناک و حتی انفجاری باشد، زیرا تمایل دارد به صورت ناگهانی تجزیه شده و اکسیژن آزاد کند.

ویژگی های شیمیایی اسید پراکسی استیک

از نظر شیمیایی، اسید پراکسی استیک ترکیبی با فرمول CH₃CO₃H است که از اتصال گروه استیل (CH₃CO-) به یک گروه پراکسید (-OOH) تشکیل شده است. این ساختار باعث می شود که یک عامل اکسیدکننده بسیار قوی باشد.

قدرت اکسیداسیون این ماده حدود 1.8 ولت است که از کلر و حتی هیدروژن پراکسید نیز قوی تر است. به همین دلیل می تواند باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و حتی اسپورهای مقاوم میکروبی را از بین ببرد.

این اسید به تدریج و به صورت طبیعی به اکسیژن (O₂) و اسید استیک (CH₃COOH) تجزیه می شود. این ویژگی یکی از مهم ترین مزیت های آن است، زیرا پس از مصرف هیچ گونه باقی مانده سمی در محیط باقی نمی گذارد و با محیط زیست سازگار است.

pKa یا قدرت اسیدی اسید پراکسی استیک حدود 8.2 است. این بدان معناست که در محیط کمی اسیدی پایدارتر و فعال تر است و برای عملکرد ضدعفونی کننده بهترین کارایی را در محدوده pH بین 5 تا 6 نشان می دهد.

از طرفی این ماده نسبت به ترکیبات قلیایی، فلزات سنگین و مواد آلی قابل اشتعال بسیار واکنش پذیر است و تماس با این مواد می تواند باعث کاهش پایداری یا حتی واکنش های ناگهانی شود.

کاربردهای اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک به دلیل قدرت اکسیدکنندگی بالا، تجزیه پذیری به مواد بی ضرر (اکسیژن و اسید استیک) و عدم ایجاد باقی مانده سمی، یکی از پرکاربردترین مواد ضدعفونی کننده و گندزدا در صنایع مختلف است. در ادامه مهم ترین حوزه های کاربرد آن را توضیح می دهیم.

• صنایع غذایی و نوشیدنی: اسید پراکسی استیک یکی از پرکاربردترین ضدعفونی کننده ها در صنایع غذایی و نوشیدنی است. این ماده به دلیل تجزیه به اکسیژن و اسید استیک، هیچ باقی مانده مضری در محصولات غذایی باقی نمی گذارد و با استانداردهای ایمنی مواد غذایی کاملاً سازگار است. از آن برای شست وشو و گندزدایی خطوط تولید، تجهیزات CIP، مخازن ذخیره سازی شیر، نوشیدنی ها و بطری ها استفاده می شود. همچنین در ضدعفونی آب شست وشوی میوه ها و سبزیجات، کاهش بار میکروبی محیط های فرآوری و افزایش ماندگاری محصولات غذایی نقش مؤثری دارد.
• صنایع لبنی و نوشیدنی های تخمیری: در صنایع لبنی و تولید محصولات تخمیری مانند دوغ، ماست و نوشابه های تخمیری، کنترل آلودگی های میکروبی اهمیت زیادی دارد. اسید پراکسی استیک با ضدعفونی تجهیزات فرآیند، لوله ها و مخازن، از رشد میکروارگانیسم های نامطلوب جلوگیری کرده و به بهبود کیفیت و افزایش طول عمر محصولات کمک می کند.
• دامپروری و صنعت طیور: اسید پراکسی استیک به دلیل قدرت اکسیدکنندگی و ایمنی مصرف، جایگزین مناسبی برای فرمالین و کلر در مزارع دام و طیور است. این ماده برای ضدعفونی سالن های پرورش، کف و دیوارها، تجهیزات و آبخوری ها استفاده می شود و خطر شیوع بیماری های باکتریایی و ویروسی مانند سالمونلا، ای.کولای و نیوکاسل را کاهش می دهد. استفاده منظم از آن باعث بهبود سلامت گله، افزایش بهره وری و کاهش تلفات می شود.
• صنعت شیلات و پرورش آبزیان: در استخرهای پرورش ماهی و میگو، اسید پراکسی استیک به عنوان یک ضدعفونی کننده سازگار با محیط زیست مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده قادر است عوامل بیماری زای آبزیان مانند باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها را کنترل کند و با آزادسازی اکسیژن محلول در آب، کیفیت زیستگاه آبزیان را بهبود دهد. همچنین برای ضدعفونی تجهیزات پرورش، مخازن و آب ورودی به استخرها به کار می رود و از انتشار بیماری های رایج در مزارع پرورش آبزیان جلوگیری می کند.
• تصفیه آب آشامیدنی: اسید پراکسی استیک در سیستم های تصفیه آب شهری و صنعتی برای نابودی باکتری ها، جلبک ها و قارچ ها مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده برخلاف کلر، محصولات جانبی سمی تولید نمی کند و طعم و بوی نامطلوب به آب نمی دهد. توانایی آن در حفظ کیفیت آب آشامیدنی و جلوگیری از رشد میکروبی در شبکه های توزیع، آن را به یکی از بهترین گزینه ها برای گندزدایی آب تبدیل کرده است.
• تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی: در فرآیند تصفیه فاضلاب، اسید پراکسی استیک نقش مهمی در کاهش بار میکروبی، نابودی عوامل بیماری زا و کنترل بوهای نامطبوع ایفا می کند. این ماده به دلیل تجزیه به مواد بی ضرر، خطر آلودگی محیطی ندارد و جایگزین مناسبی برای کلر در تصفیه خانه ها به شمار می رود.
• کشاورزی و گلخانه ها: در کشاورزی و به ویژه در گلخانه ها، اسید پراکسی استیک برای ضدعفونی خاک، بستر کشت، سینی های نشاء و تجهیزات گلخانه ای استفاده می شود. این ماده قادر است سیستم های آبیاری قطره ای و مه پاش را از رسوبات بیولوژیکی و عوامل بیماری زای قارچی و باکتریایی پاکسازی کند. به دلیل تجزیه به مواد غیرسمی، خطری برای گیاهان و خاک ایجاد نمی کند و برای تولید محصولات سالم و ارگانیک مناسب است.
• صنایع نوشیدنی و آب معدنی: در کارخانه های تولید آب معدنی و نوشیدنی ها، اسید پراکسی استیک به دلیل خاصیت ضدعفونی قوی و سازگاری با محیط زیست، برای شست وشوی بطری ها، ضدعفونی خطوط پرکن و تجهیزات بسته بندی به کار می رود و از آلودگی های میکروبی جلوگیری می کند.
• صنایع داروسازی و بهداشتی: اسید پراکسی استیک در صنایع داروسازی برای استریل کردن تجهیزات تولید، خطوط انتقال و سطوح تماس با محصولات دارویی مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده بدون باقی مانده شیمیایی و با سرعت عمل بالا، محیطی ایمن و بهداشتی برای تولید دارو فراهم می کند.
• بهداشت عمومی و مراکز درمانی: این ماده به دلیل توانایی بالای خود در نابودی باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها، در بیمارستان ها، کلینیک ها، آزمایشگاه ها و مراکز بهداشتی برای استریل کردن ابزار جراحی، تجهیزات پزشکی و ضدعفونی سطوح حساس به کار می رود. حتی در غلظت های پایین نیز قادر است عوامل بیماری زای مقاوم را از بین ببرد و خطر انتقال عفونت های بیمارستانی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
• صنایع نساجی و کاغذسازی: در صنایع نساجی و کاغذسازی، از اسید پراکسی استیک برای سفید کردن الیاف سلولزی و حذف آلودگی های میکروبی استفاده می شود. این ماده به دلیل نداشتن کلر و ایجاد نشدن محصولات جانبی مضر، جایگزین ایمن تری نسبت به سفیدکننده های کلردار است.
• صنایع داروسازی دامی و خوراک دام: در فرآیند تولید خوراک دام و طیور، از اسید پراکسی استیک برای ضدعفونی تجهیزات و خطوط انتقال خوراک استفاده می شود. این ماده با کنترل آلودگی های میکروبی، به بهبود کیفیت خوراک و سلامت دام و طیور کمک می کند.

مزایای اسید پراکسی استیک

• قدرت اکسیدکنندگی و ضدعفونی بالا: نابودی سریع انواع باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و جلبک ها حتی در غلظت های پایین.
• اثرگذاری سریع: عملکرد سریع تر نسبت به کلر و سایر ضدعفونی کننده ها.
• عدم ایجاد مقاومت میکروبی: برخلاف برخی مواد شیمیایی، میکروارگانیسم ها در برابر وین اکساید مقاوم نمی شوند.
• تجزیه به مواد بی ضرر: پس از مصرف به آب، اکسیژن و اسید استیک تجزیه می شود و اثرات زیست محیطی منفی ندارد.
• سازگاری با محیط زیست: فاقد ترکیبات کلردار و بدون تولید محصولات جانبی مضر مانند تری هالومتان ها (THMs).
• عدم باقی مانده سمی در محصولات غذایی و آب: برای کاربرد در صنایع غذایی و کشاورزی ایمن است.
• کارایی در گستره وسیع دما و pH: حتی در دماهای پایین و شرایط اسیدی و قلیایی پایدار و مؤثر باقی می ماند.
• کاهش بوهای نامطبوع: با اکسیدکردن ترکیبات آلی فرار، بوی بد را از بین می برد.
• عدم نیاز به آبکشی پس از مصرف: به دلیل عدم باقی ماندن ترکیبات مضر بر روی سطوح.
• ایمنی بالاتر برای انسان و حیوانات: در دوزهای مجاز بدون ایجاد خطر برای سلامت موجودات زنده.
• کاهش هزینه های عملیاتی: به دلیل دوز مصرف پایین، عدم نیاز به خنثی سازی و سهولت در استفاده.
• جایگزین مناسب برای کلر و فرمالین: در صنایع مختلف ازجمله تصفیه آب، دامپروری، و صنایع غذایی.
• پایداری نسبی در ذخیره سازی: در شرایط مناسب (محیط خنک و تاریک) پایداری خوبی دارد.
• بهبود کیفیت آب و محیط زیست آبی: با افزایش اکسیژن محلول در آب برای آبزیان مفید است.

معایب اسید پراکسی استیک

• خاصیت خورندگی بالا: می تواند باعث خوردگی فلزات، واشرها و تجهیزات در صورت استفاده نادرست یا در غلظت های بالا شود.
• ناپایداری در دما و نور بالا: در معرض گرما و نور تجزیه می شود و اثربخشی خود را از دست می دهد.
• بوی تند و تحریک کننده: استنشاق بخارات آن ممکن است باعث تحریک چشم ها، بینی و دستگاه تنفسی شود.
• نیاز به رعایت ایمنی هنگام حمل ونقل و ذخیره سازی: باید در ظروف مقاوم و در مکان خنک و دور از نور نگهداری شود.
• امکان ایجاد سوختگی پوستی: در تماس مستقیم با پوست می تواند موجب تحریک یا سوختگی شیمیایی شود.
• هزینه بالاتر نسبت به کلر: قیمت خرید و استفاده از وین اکساید معمولاً بالاتر از مواد ضدعفونی کننده سنتی مانند کلر است.
• کاهش پایداری در حضور مواد آلی زیاد: اثر ضدعفونی آن در محیط های حاوی آلودگی آلی شدید ممکن است کاهش یابد.
• لزوم استفاده از تجهیزات مقاوم به خوردگی: برای جلوگیری از آسیب به سیستم ها و خطوط انتقال، تجهیزات باید از جنس مناسب (مانند استیل ضدزنگ یا پلی اتیلن) باشند.
• محدودیت در انبارداری بلندمدت: عمر مفید آن نسبتاً کوتاه است و باید به صورت تازه و در شرایط مناسب مصرف شود.
• لزوم رعایت دقیق دوز مصرفی: مصرف بیش ازحد می تواند به محیط زیست و موجودات زنده آسیب بزند.

نحوه تولید اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک معمولاً از واکنش استیک اسید با هیدروژن پراکسید در شرایط کنترل شده تولید می شود. در این فرآیند، استیک اسید که یک اسید ضعیف و محلول در آب است، با هیدروژن پراکسید که یک عامل اکسیدکننده قوی است، واکنش داده و اسید پراکسی استیک و آب تولید می شود. نسبت دقیق مواد اولیه، دما و زمان واکنش اهمیت بالایی دارد تا محصول نهایی دارای خلوص بالا و پایداری مناسب باشد.

واکنش معمولاً در حضور یک کاتالیست اسیدی مانند اسید سولفوریک یا فسفریک انجام می شود تا سرعت واکنش افزایش یافته و بازده تولید بالا رود. دمای واکنش معمولاً پایین نگه داشته می شود، زیرا وین اکساید یک اکسیدکننده قوی است و در دماهای بالا یا بدون کنترل، ممکن است به صورت ناگهانی تجزیه شود و خطرناک باشد.

محصول نهایی معمولاً به صورت محلول آبی با غلظت های مختلف عرضه می شود، که این کار علاوه بر افزایش ایمنی، باعث پایداری بهتر اسید پراکسی استیک می شود. در برخی روش های صنعتی، از ترکیب هیدروژن پراکسید با استرهای استیک یا محلول های ترکیبی استفاده می کنند تا فرآیند تولید ساده تر و محصول پایدارتر باشد.

به طور کلی، تولید اسید پراکسی استیک یک فرآیند کنترل شده و حساس است که نیازمند تجهیزات مقاوم به خوردگی، تهویه مناسب و سیستم های کنترل دما و فشار است. این نکات باعث می شوند که محصول نهایی ایمن، با کیفیت و قابل استفاده در صنایع غذایی، دارویی، کشاورزی و تصفیه آب باشد.

نکات مهم برای ذخیره و نگهداری اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک یک مایع اکسیدکننده قوی و ناپایدار است که در صورت نگهداری نادرست می تواند خطرناک باشد. بنابراین رعایت نکات ایمنی و شرایط مناسب برای ذخیره و نگهداری آن اهمیت بالایی دارد.

• دما و محیط نگهداری: این ماده باید در محیط خنک و خشک نگهداری شود. دمای بالا باعث افزایش سرعت تجزیه وین اکساید و کاهش پایداری آن می شود و حتی می تواند منجر به آزاد شدن بخار اکسیژن و واکنش ناگهانی شود. همچنین نگهداری در مکان های تاریک و دور از نور مستقیم خورشید ضروری است، زیرا نور می تواند روند تجزیه شیمیایی را تسریع کند.
• ظروف نگهداری: اسید پراکسی استیک باید در ظروف مقاوم به خوردگی مانند گالن یا مخازن پلی اتیلنی یا استیل ضدزنگ نگهداری شود. استفاده از ظروف فلزی معمولی باعث خوردگی و واکنش های ناخواسته می شود. درب ظروف باید به خوبی بسته شود تا از تبخیر و تماس با هوا جلوگیری شود.
• دوری از مواد ناسازگار: وین اکساید با بسیاری از مواد آلی، قلیایی و فلزات سنگین واکنش می دهد. بنابراین باید دور از مواد قابل اشتعال، ترکیبات قلیایی و فلزات نگهداری شود. تماس با این مواد می تواند منجر به واکنش شدید یا تجزیه ناگهانی شود.
• تهویه مناسب: محل نگهداری باید دارای تهویه کافی باشد تا در صورت آزاد شدن بخارات، تجمع گاز اکسیژن یا بوی تند سرکه کنترل شود و خطر تنفسی کاهش یابد.
• جداسازی از منابع حرارتی: اسید پراکسی استیک نباید در نزدیکی منابع حرارتی، شعله یا تجهیزات داغ نگهداری شود، زیرا حرارت می تواند تجزیه ناگهانی و واکنش شدید ایجاد کند. به همین دلیل باید از بهترین مخزن اسید برای نگهداری این ماده استفاده شود.
• عمر مفید و کنترل کیفیت: به دلیل ناپایداری، وین اکساید باید در مدت زمان مشخص و به صورت تازه مصرف شود. نگهداری طولانی مدت حتی در شرایط مناسب می تواند باعث کاهش غلظت و اثرگذاری آن شود. قبل از استفاده، بررسی رنگ، بو و غلظت محلول توصیه می شود تا از کیفیت محصول اطمینان حاصل شود.

عوامل موثر بر قیمت اسید پراکسی استیک

قیمت اسید پراکسی استیک تحت تأثیر چندین عامل مهم قرار دارد که تولیدکنندگان و خریداران باید آن ها را در نظر بگیرند.

• غلظت و خلوص محصول: یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده قیمت، غلظت و خلوص وین اکساید است. محلول های با غلظت بالا (مانند 35٪) نسبت به محلول های رقیق تر (5٪ یا 15٪) قیمت بیشتری دارند، زیرا تولید آن ها نیازمند کنترل دقیق تر فرآیند و تجهیزات مقاوم تر است و خطر تجزیه ناگهانی نیز بالاتر است.
• کیفیت مواد اولیه: کیفیت و قیمت استیک اسید و هیدروژن پراکسید که برای تولید وین اکساید استفاده می شوند، مستقیماً بر هزینه تمام شده محصول تأثیر می گذارد. استفاده از مواد اولیه با خلوص بالا باعث افزایش قیمت می شود اما محصول نهایی پایدارتر و با اثرگذاری بهتر خواهد بود.
• هزینه تولید و تجهیزات: تولید اسید پراکسی استیک نیازمند تجهیزات مقاوم به خوردگی، سیستم های کنترل دما و فشار و تهویه مناسب است. هزینه های مربوط به این تجهیزات و نگهداری آن ها در قیمت نهایی محصول لحاظ می شود. همچنین رعایت استانداردهای ایمنی و محیط زیستی نیز می تواند هزینه تولید را افزایش دهد.
• حمل ونقل و بسته بندی: وین اکساید یک مایع اکسیدکننده قوی و ناپایدار است و حمل ونقل آن نیازمند رعایت نکات ایمنی ویژه، استفاده از مخزن اسید و بسته بندی مناسب است. این موارد می توانند هزینه های حمل ونقل و در نتیجه قیمت نهایی محصول را بالا ببرند.
• عرضه و تقاضا در بازار: مانند بسیاری از مواد شیمیایی، نوسانات بازار جهانی و میزان عرضه و تقاضا بر قیمت اسید پراکسی استیک اثرگذار است. افزایش تقاضا در صنایع غذایی، دارویی، کشاورزی یا تصفیه آب می تواند قیمت ها را افزایش دهد و کاهش تقاضا یا افزایش تولید جهانی می تواند قیمت را کاهش دهد.
• هزینه های ذخیره سازی: به دلیل ناپایداری و خاصیت اکسیدکنندگی، وین اکساید نیازمند شرایط نگهداری خاص و کنترل دما و نور است. هزینه های مرتبط با ذخیره سازی ایمن و پایدار نیز در قیمت نهایی محصول لحاظ می شود.
• استانداردها و گواهی های کیفیت: محصولاتی که دارای گواهی های کیفیت، استانداردهای غذایی یا دارویی هستند، معمولاً قیمت بالاتری دارند. رعایت استانداردها باعث افزایش اعتماد مشتری و ایمنی مصرف می شود اما هزینه تولید را نیز افزایش می دهد.

نکات ایمنی در استفاده از اسید پراکسی استیک

اسید پراکسی استیک یک مایع اکسیدکننده قوی و ناپایدار است که در صورت استفاده نادرست می تواند خطرناک باشد. رعایت نکات ایمنی هنگام کار با این ماده برای حفظ سلامت افراد، محیط زیست و تجهیزات اهمیت ویژه ای دارد.

• استفاده از تجهیزات حفاظت فردی: هنگام کار با وین اکساید باید از دستکش های مقاوم به مواد شیمیایی، عینک یا شیلد محافظ چشم، لباس محافظ و ماسک تنفسی استفاده کرد. این اقدامات از تماس مستقیم با پوست و چشم جلوگیری می کنند و از استنشاق بخارات تحریک کننده جلوگیری می نمایند.
• تهویه مناسب محیط: کار با اسید پراکسی استیک باید در محیطی با تهویه مناسب انجام شود. بخارات این ماده تند و تحریک کننده است و تجمع آن می تواند برای سیستم تنفسی خطرناک باشد. استفاده از هودهای شیمیایی یا تهویه صنعتی در فضاهای بسته توصیه می شود.
• دقت در رقیق سازی و ترکیب با مواد دیگر: وین اکساید به شدت با مواد آلی، قلیایی و فلزات سنگین واکنش می دهد. هنگام رقیق سازی یا ترکیب با دیگر مواد شیمیایی باید دقت شود و مراحل با آرامی و به تدریج انجام شود تا از واکنش ناگهانی یا تولید حرارت شدید جلوگیری شود.
• ذخیره سازی و نگهداری ایمن: محلول های وین اکساید باید در ظروف مقاوم به خوردگی مانند پلی اتیلن یا استیل ضدزنگ و در محیط خنک، خشک و تاریک نگهداری شوند. از نگهداری آن در نزدیکی منابع حرارتی، نور مستقیم خورشید یا مواد ناسازگار خودداری کنید.
• جلوگیری از تماس مستقیم با پوست و چشم: تماس مستقیم با پوست می تواند موجب تحریک، التهاب یا سوختگی شیمیایی شود و تماس با چشم باعث آسیب جدی شود. در صورت تماس، محل موردنظر باید بلافاصله با آب فراوان شسته و در صورت نیاز به پزشک مراجعه شود.
• کنترل دوز مصرفی: استفاده از وین اکساید باید طبق دستورالعمل و با دوز مشخص انجام شود. مصرف بیش از حد نه تنها اثر ضدعفونی کننده اضافه ای ایجاد نمی کند، بلکه می تواند به تجهیزات و محیط آسیب بزند.
• آماده سازی و دفع محلول های باقیمانده: محلول های باقیمانده باید طبق دستورالعمل های زیست محیطی دفع شوند. تجزیه کنترل شده یا رقیق سازی با آب از روش های معمول برای کاهش خطرات است.
• آموزش کارکنان: تمامی افرادی که با اسید پراکسی استیک کار می کنند باید آموزش های ایمنی کامل دیده باشند و با خطرات، علائم تماس و نحوه برخورد در مواقع اضطراری آشنا باشند.